Z miłości do...

O mojej miłości do staroci pisałam wielokrotnie. Syfony, skrzynia, drabina, teraz przyszła kolej na tę piękną damę, to była miłość od pierwszego spojrzenia, wiedziałam, że będzie moja. Nawet męża nie pytała, kupiłam i stało się. Oczami wyobraźni widzę na niej świąteczne lampki, a  póki co w wersji nieco jesiennej:)

Z duszą

Coraz częściej sięgam po starocie, zamiast nowych mebli, wolę wysłużone krzesła i szafki, najchętniej wyrzuciłabym wszystko, ale tak się nie da. To znaczy dać to się może da, ale mój mąż psychicznie nie jest na to gotowy:) Zaczynam powoli, skrzynie, ramy, drabina, krzesło, ale chcę więcej. Meble z duszą to jest to, też tak macie?

Drewniano mi

Bardzo dziękuję za przemiłe słowa odnośnie zmian, których dokonałam.

To prawda jest u nas trochę niebieskich akcentów, ale chyba nie ma ich aż tak dużo, to chyba tylko ja często je fotografuję. Wydaje mi się, że znacznie więcej jest u mnie elementów drewnianych, skrzynie, tacki, pudełka, a już za chwilkę również dekoracje świąteczne. Dzisiaj pokażę Wam mój salon właśnie od tej bardziej drewnianej strony, będzie również mój nowy nabytek- skrzynia z roku 1983 czyli roku moich urodzin. Obecnie posłużyła mi jako miejsce na adwentowy kalendarz oraz pierwszą zimową dekorację.

A tak skrzynia prezentowała się przed adwentem.

 Następnym razem pokażę jeszcze jeden drewniany akcent,który przywędrował ze mną wiosną z Londynu, chyba go nie pokazywałam tutaj. Będzie też pierwszy świąteczny przepis, na którego punkcie oszalałam:)

To cudownie...

To cudownie mieć męża, który nigdy nie protestuje, kiedy w domu pojawia się nowy mebel, obraz, wazon, skrzynia, syfon lub kilka pomysłowo spiętych desek.

To cudownie mieć męża, który nie pyta po co?, znowu?, czemu?, za ile?, dlaczego?.

Miło jest usłyszeć, że to był dobry wybór:)